آقای طارق رحمان نخست وزیر  بنگلادش

طارق رحمان (متولد 20 نوامبر 1968)، سیاستمدار بنگلادشی است که در سال 2026 به عنوان نخست وزیر بنگلادش انتخاب شد. او پسر ارشد رئیس جمهور سابق ضیاء الرحمان و نخست وزیر سابق خالده ضیاء است. طارق رحمان در سال 1988 فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. پس از پیروزی حزب ملی بنگلادش در انتخابات ملی 1991، رحمان همچنان در فعالیت‌های حزبی مشارکت داشت. بین سال‌های 1996 تا 2001، در دوران تصدی دولت عوامی لیگ، رحمان درگیر فعالیت‌های سیاسی مخالف بود. در انتخابات ملی 2001، حزب ملی‌گرای بنگلادش اکثریت دو سوم آرا را به دست آورد. در 8 دسامبر 2009، رحمان در پنجمین شورای ملی حزب ملی بنگلادش که در داکا برگزار شد، به عنوان معاون ارشد رئیس این حزب انتخاب شد. پس از سقوط شیخ حسینه ، او متعهد شد که پس از لغو پرونده‌های علیه خود به بنگلادش بازگردد. او همچنین متعهد شد که از روند اصلاحات دولت موقت حمایت کند. در 25 دسامبر 2025، رحمان به همراه همسرش زبیده رحمان و دخترش زایمه رحمان به بنگلادش بازگشتند و به تبعید خود از سال 2008 پایان دادند. پنج روز بعد، مادر رحمان، خالده ضیا، پس از بیماری طولانی مدت درگذشت. در 9 ژانویه 2026، رحمان رئیس حزب ملی‌گرای بنگلادش شد. حزب ملی گرای بنگلادش در انتخابات سراسری 12 فوریه 2026 پیروزی چشمگیری به دست آورد  و رحمان، به عنوان رهبر حزب، برای اولین دوره خود به  مجلس جاتیا سنگساد انتخاب شد. در 17 فوریه 2026، رحمان به عنوان اولین نخست وزیر بنگلادش پس از انقلاب ژوئیه سوگند یاد کرد. این سوگند توسط رئیس جمهور محمد شهاب الدین در میدان جنوبی جاتیا سنگساد بهابان انجام شد. در همان مراسم، 25 وزیر و 24 وزیر ایالتی نیز تحت وزارت طارق سوگند یاد کردند.  پیروزی او پایان سنت 35 ساله رهبری زنان در بنگلادش بود.